دغدغه پیروزی یا شکست را کنار بگذار.

 خود را به اراده کاملا غیر خودخواهانه بسپار و تلاش کن!

 بدان ذهنی که آمده تا پیروز شود خود را به اراده ای مصمم پیوند می دهد وبا او می ماند.

 در بطن میدان مبارزه زندگی. زندگی کن!

 آرام ماندن در زاویه یا به هنگام خواب کار دشواری نیست.

 در گرداب و در مرکز دیوانگی عمل بایست و خود را به کانون آن برسان.

 اگر آن نقطه اتکا را یافته باشی دیگر نمی توان از آن جدایت کرد.

                                                                                      ویوک آناندا

 سلام

 خودم هم دلم برا خودم تنگ شده بود. چه برسه به شما!

 مهم نیست! به قول یه دوست کنار این روز ها  هم توی تقویمم با خودکار سبز تیک می زنم و بزرگ می نویسم: این نیز بگذرد!

 روی بند آخر نوشته ویوک یه کوچولو فکر کنید! بی خطره!

 بی خطره مثل کبریت هایی که رو بستش نوشته بی خطر اما سر تا پا خطره!!!